Tillandsia circinata

Opis

Tillandsia circinata, najbardziej srebrna i najbardziej sucholubna z serii

Tillandsia circinata wygląda inaczej niż pozostałe oplątwy w naszej ofercie i różnica nie jest wyłącznie estetyczna. Roślina ma zgrubiałą, niemal wazonowatą nasadę i kilka grubych, mięsistych liści, które zwężają się w wąskie, wygięte końcówki. Całą powierzchnię pokrywa gruba, szorstka warstwa srebrnobiałych trichomów, tak gęsta, że zielona barwa liścia przebija przez nią tylko miejscami.

Liście są w dotyku sztywne i wyraźnie grubsze niż u gatunków zielonych, bo magazynują wodę na czas suszy.

Srebrna warstwa to informacja o wymaganiach, nie ozdoba

Trichomy są drobnymi, tarczowatymi włoskami, przez które oplątwa chłonie wodę. Im gęściej pokrywają liść, tym więcej wilgoci roślina potrafi wyłapać z powietrza i tym lepiej znosi suche stanowisko, bo warstwa włosków ogranicza jednocześnie parowanie. Gatunki o najgrubszym nalocie pochodzą z miejsc najbardziej suchych i nasłonecznionych.

Tillandsia circinata jest w tej serii najlepszym przykładem takiej rośliny i wynika z tego jedna praktyczna konsekwencja, ważniejsza niż wszystkie pozostałe. To gatunek do zbiornika przewiewnego i raczej suchego, do jasnego parapetu albo do górnej strefy dużego terrarium z wentylacją. W szczelnie zamkniętym, mokrym terrarium tropikalnym, gdzie wilgotność stale przekracza 80 procent, będzie gnić. Jeśli takim właśnie zbiornikiem dysponujesz, weź gatunek zielony, na przykład Tillandsię bulbosa.

Jak duża jest roślina, którą wysyłamy

Gatunek dorasta zwykle do kilkunastu centymetrów wysokości, licząc z wygiętymi końcówkami liści. Egzemplarz ze zdjęcia mieści się w dłoni, z wyraźnie zgrubiałą nasadą i kilkoma liśćmi wyciągniętymi w górę. Roślina schodzi z uprawy bez doniczki i bez podłoża, gotowa do zamocowania albo do postawienia na korzeniu.

Warunki, których wymaga w zbiorniku

• Światło: jasne, znosi ostrzejsze niż gatunki zielone
• Wilgotność powietrza: od 40 do 65 procent, powyżej 80 procent zaczyna się ryzyko
• Temperatura: od 18 do 32 stopni, dobrze znosi ciepło
• Przewiew: obowiązkowy i mocniejszy niż przy pozostałych gatunkach
• Woda: miękka, zraszanie raz albo dwa razy w tygodniu, mniej niż u gatunków zielonych
• Podłoże: żadne, roślina mocuje się na korze, korzeniu albo kamieniu
• Nawożenie: bardzo rozcieńczony nawóz co cztery tygodnie, w sezonie wzrostu

Do jakiego zbiornika pasuje

Tillandsia circinata pasuje do terrarium przewiewnego, do zbiorników dla gadów o umiarkowanej wilgotności i do aranżacji poza terrarium, na korzeniu albo w kompozycji na półce. W terrarium tropikalnym umieść ją możliwie wysoko, w strefie najsuchszej i najlepiej wentylowanej, z dala od dysz zraszających.

Nie jest natomiast gatunkiem do wnętrza szczelnego zbiornika z drzewołazami, gdzie wilgotność trzyma się stale bardzo wysoko. To najczęstszy powód, dla którego ta akurat oplątwa ginie po kilku miesiącach mimo poprawnego zraszania.

Jak zamocować ją w terrarium

1. Wybierz najsuchszy i najlepiej wentylowany punkt zbiornika, zwykle górną część tylnej ścianki.
2. Przywiąż roślinę żyłką za zgrubiałą nasadę, do korka, kamienia albo korzenia.
3. Ustaw ją tak, żeby woda po zraszaniu spływała po liściach na zewnątrz, a nie zbierała się u nasady.
4. Nie owijaj nasady mchem, bo przy tym gatunku wilgotny mech przy podstawie jest głównym źródłem gnicia.

Trzy błędy przy tym gatunku

• Traktowanie jak gatunku zielonego. Ten sam plan zraszania, który służy Tillandsii bulbosa, przy tej roślinie jest o kilka razy za intensywny.
• Miejsce przy dyszy zraszacza. Stale mokra nasada gnije nawet w dobrze wentylowanym zbiorniku.
• Wycieranie srebrnego nalotu. Warstwa trichomów jest narządem chłonnym rośliny, a nie kurzem, i starta już nie odrasta na tym liściu.

Rozmnażanie

Tillandsia circinata kwitnie raz w życiu, wypuszczając ze środka wąski, prosty kwiatostan z fioletowymi kwiatami. Po przekwitnięciu tworzy odrosty u podstawy, zwykle jeden albo dwa, i rosną one wolniej niż u gatunków zielonych, bo cała ta grupa roślin przyrasta oszczędnie. Odrost oddziela się, gdy dojdzie do połowy wielkości matki i wykształci własną, zgrubiałą nasadę. Cierpliwość jest tu częścią uprawy: pierwsze kwitnienie młodej rośliny przypada zwykle po kilku latach, a nie po kilku miesiącach.

Co dobrać razem z rośliną

• Korzeń Red Moor Wood albo Pień z korzeniem Buddha Spiderwood, jako suchy podkład
• Naturalna liana korkowa, korek nie trzyma wody przy nasadzie rośliny
• Aqua-Tech Terra Nutrition Complex, mocno rozcieńczony, raz na cztery tygodnie
• Gatunek zielony do zbiornika o wysokiej wilgotności, czyli Tillandsia bulbosa, jeśli okaże się, że Twoje terrarium jest dla tej odmiany za mokre
• Pozostałe odmiany w kategorii Tillandsia, zasady uprawy w artykule Tillandsje do terrarium

Najczęstsze pytania o Tillandsię circinata

Czy Tillandsia circinata nadaje się do zamkniętego terrarium tropikalnego?

Raczej nie. Tillandsia circinata należy do gatunków srebrnych, czyli gęsto pokrytych trichomami, pochodzących ze stanowisk suchych i nasłonecznionych, i w szczelnym zbiorniku o wilgotności stale przekraczającej 80 procent zwykle gnije. Jeśli mimo to chcesz ją mieć w terrarium tropikalnym, zamocuj ją najwyżej jak się da, z dala od dysz zraszających, i zapewnij realny ruch powietrza. Do zbiornika dla drzewołazów lepiej wybrać gatunek zielony, na przykład Tillandsię bulbosa.

Jak często zraszać Tillandsię circinata?

Tillandsię circinata zraszaj raz albo dwa razy w tygodniu miękką wodą, czyli rzadziej niż oplątwy zielone. Gruba warstwa trichomów chłonie wodę bardzo sprawnie i jednocześnie ogranicza parowanie, więc roślina magazynuje zapas w mięsistych liściach i długo z niego korzysta. Ważniejsze od częstotliwości jest tempo schnięcia: po zraszaniu roślina powinna obeschnąć w ciągu dwóch, trzech godzin. Jeśli schnie dłużej, ogranicz zraszanie albo popraw wentylację, bo to ona decyduje o powodzeniu uprawy tego gatunku.

Co to za biały nalot na liściach Tillandsii circinata?

Biały nalot na liściach Tillandsii circinata to warstwa trichomów, czyli drobnych, tarczowatych włosków, przez które roślina chłonie wodę i sole mineralne z powietrza. To narząd, a nie zabrudzenie ani osad z wody. Nie przecieraj go szmatką ani palcem, bo starty z liścia już na nim nie odrośnie, a roślina traci zdolność pobierania wilgoci w tym miejscu. Osad z twardej wody odróżnisz po tym, że jest nierównomierny, skupia się u nasady liści i daje się zetrzeć.

Czy Tillandsia circinata może stać poza terrarium?

Tak, i to jest dla Tillandsii circinata bardzo dobre miejsce. Gatunki srebrne radzą sobie w mieszkaniu lepiej niż zielone, bo tolerują niższą wilgotność powietrza i mocne światło. Postaw ją na korzeniu albo w kompozycji na jasnym parapecie, z dala od grzejnika, i zraszaj raz lub dwa razy w tygodniu. W sezonie grzewczym, gdy powietrze w mieszkaniu bywa bardzo suche, zwiększ zraszanie do trzech razy w tygodniu i obserwuj, czy liście nie marszczą się wzdłuż.

Po czym poznać, że Tillandsia circinata gnije?

Gnijąca Tillandsia circinata zaczyna się rozpadać od nasady, nie od końcówek liści. Pierwszym objawem jest to, że zewnętrzny liść daje się wyciągnąć bez oporu, a jego podstawa jest brunatna i wilgotna. Przy przesuszeniu obraz jest odwrotny: liście marszczą się wzdłuż i brązowieją od końców, a nasada pozostaje twarda. Jeśli zauważysz objaw pierwszego rodzaju, zdejmij roślinę, usuń zaatakowane liście, wysusz ją i zamocuj w miejscu bardziej przewiewnym, bez mchu przy podstawie.

Czy Tillandsia circinata jest bezpieczna dla gadów?

Tak. Tillandsia circinata jest bezpieczna dla gadów i płazów, bo nie zawiera substancji drażniących ani trujących. W zbiorniku dla gekonów czy agam sprawdza się dobrze także dlatego, że lubi te same warunki co wiele gatunków gadów: jasno, ciepło, z ruchem powietrza i bez stałej wilgoci. Grube, mięsiste liście wytrzymują ciężar drobnych zwierząt lepiej niż cienkie liście gatunków zielonych. Mocuj ją jednak solidnie, bo większy gad potrafi zrzucić źle przywiązaną roślinę.

Wysyłana roślina może nieznacznie różnić się od tej ze zdjęcia.