Tillandsia andreana

23,00 

Igiełkowy pompon z lasu mgłowego i wyjątek od reguły, że srebrzysty znaczy sucholubny. Znosi mgłę i wysoką wilgotność, ale wymaga wyraźnego ruchu powietrza.

1 w magazynie

Darmowa dostawa do zamówień powyżej 300zł

  • Znak "check" Bezpieczna dostawa
  • Znak "check" Szybkie płatności
GWARANCJA BEZPIECZNEGO ZAKUPU
  • Karta Visa
  • MasterCard

Opis

Tillandsia andreana, igiełkowy pompon z lasu mgłowego

Tillandsia andreana tworzy zwartą, kulistą formę zbudowaną z kilkudziesięciu bardzo wąskich, igiełkowatych liści, które wyrastają promieniście z krótkiej osi i rozchodzą się we wszystkie strony, lekko wyginając na końcach. Liście są miękkie i giętkie, a nie sztywne, o jasnej zieleni przechodzącej w srebro pod warstwą trichomów.

Całość ma kilkanaście centymetrów średnicy i wygląda jak puszysty pompon albo jak kula igieł, w zależności od tego, pod jakim światłem się na nią patrzy.

Wyjątek od reguły, że srebrny znaczy sucholubny

Przy oplątwach obowiązuje prosta zasada: im gęstsza warstwa trichomów i im bardziej srebrna roślina, tym suchsze stanowisko jej służy. Tillandsia andreana jest od tej reguły wyjątkiem i warto o tym wiedzieć, zanim ustawi się ją w zbiorniku obok gatunków o podobnym wyglądzie.

Rośnie w wilgotnych lasach górskich Kolumbii i Wenezueli, na wysokościach od kilkuset do około dwóch tysięcy metrów, gdzie mgła jest zjawiskiem codziennym, a nie wyjątkiem. Znosi więc wysoką wilgotność i regularną pracę systemu zraszania znacznie lepiej niż circinata czy seleriana, mimo że wygląda podobnie srebrzyście. Warunek pozostaje jeden i jest nie do obejścia: w lesie mgłowym powietrze stale się porusza, więc roślina musi mieć przewiew, inaczej gęsta kula nie obeschnie.

Jak duża jest roślina, którą wysyłamy

Gatunek tworzy bryłę o średnicy kilkunastu centymetrów, przy krótkiej, niepozornej nasadzie. Egzemplarz ze zdjęcia jest w tym przedziale, z liśćmi rozchodzącymi się gęsto na wszystkie strony. Roślina jest lekka, więc utrzyma ją także cieńsza gałąź. Schodzi z uprawy bez doniczki i bez podłoża, gotowa do zamocowania.

Warunki, których wymaga w zbiorniku

  • Światło: jasne, rozproszone, bez ostrego słońca padającego wprost na liście
  • Wilgotność powietrza: od 60 do 85 procent, wyjątkowo wysoka jak na gatunek srebrzysty
  • Temperatura: od 15 do 28 stopni, nie lubi upałów powyżej trzydziestu
  • Przewiew: obowiązkowy, przy gęstej kuli liści decyduje o powodzeniu uprawy
  • Woda: miękka albo z odwróconej osmozy, zraszanie dwa, trzy razy w tygodniu
  • Podłoże: żadne, roślina mocuje się na korze, korzeniu albo korku
  • Nawożenie: bardzo rozcieńczony nawóz co trzy, cztery tygodnie

Do jakiego zbiornika pasuje

Tillandsia andreana jest dobrym wyborem do terrarium tropikalnego z mgłą i do paludarium, czyli tam, gdzie większość gatunków o gęstym owłosieniu liści byłaby ryzykiem. Sprawdzi się też w zbiorniku dla drzewołazów, o ile zamocujesz ją w strefie z ruchem powietrza, a nie w martwym rogu tuż nad podłożem.

Gorzej znosi upał niż inne oplątwy z naszej oferty, bo pochodzi z chłodniejszych, górskich stanowisk. W terrarium mocno dogrzewanym promiennikiem umieść ją z dala od źródła ciepła.

Jak zamocować ją w terrarium

  1. Wybierz miejsce w strefie z wyczuwalnym ruchem powietrza, najlepiej w górnej części zbiornika.
  2. Przywiąż roślinę cienką żyłką za krótką nasadę, delikatnie, bo miękkie liście łatwo przygnieść.
  3. Nie wciskaj kuli między dwa elementy dekoracji, bo w takim miejscu przestaje obsychać.
  4. Po kilku miesiącach, gdy korzenie czepne obejmą podkład, zdejmij mocowanie.

Trzy błędy przy tym gatunku

  • Martwy róg zbiornika. Gęsta kula liści bez ruchu powietrza schnie pół dnia i zaczyna gnić od środka.
  • Miejsce przy promienniku. To gatunek górski, upał powyżej trzydziestu stopni znosi gorzej niż pozostałe.
  • Traktowanie jak gatunku pustynnego. Srebrzysty wygląd myli, ta roślina pochodzi z lasu mgłowego i potrzebuje regularnej wody.

Rozmnażanie

Tillandsia andreana kwitnie raz w życiu, wypuszczając ze środka kuli duży, czerwony kwiat, który przy jasnej, srebrzystej roślinie jest widoczny z drugiego końca pokoju. Po przekwitnięciu tworzy odrosty u podstawy, zwykle jeden albo dwa. Rosną w tempie umiarkowanym, szybciej niż u gatunków sucholubnych, bo warunki wilgotne sprzyjają przyrostowi. Odrost oddziela się po dojściu do połowy wielkości rośliny matecznej. Przy tym gatunku warto rozdzielać kolonię, gdy zrobi się zbyt gęsta, bo kilka kul stykających się bokami wzajemnie blokuje sobie obieg powietrza.

Co dobrać razem z rośliną

Najczęstsze pytania o Tillandsię andreana

Czy Tillandsia andreana zniesie wysoką wilgotność w terrarium?

Tak, Tillandsia andreana znosi wysoką wilgotność lepiej niż większość oplątw o podobnie srebrzystym wyglądzie i jest pod tym względem wyjątkiem od ogólnej reguły. Pochodzi z wilgotnych lasów górskich Kolumbii i Wenezueli, gdzie mgła występuje codziennie, więc poziom rzędu osiemdziesięciu procent jest dla niej naturalny. Warunkiem jest ruch powietrza: gęsta kula igiełkowatych liści bez przewiewu nie obsycha i zaczyna gnić od środka, niezależnie od tego, jak rzadko ją zraszasz.

Czy Tillandsia andreana pasuje do zbiornika z systemem zraszania?

Tak. Tillandsia andreana jest jednym z niewielu gatunków o gęstym owłosieniu liści, które dobrze pracują w zbiorniku z regularną mgłą, bo w naturze rosną dokładnie w takich warunkach. Zamocuj ją jednak nie wprost pod dyszą, tylko w zasięgu rozproszonej mgły i w strefie z wyczuwalnym ruchem powietrza. Sprawdzian jest zawsze ten sam: po dwóch, trzech godzinach od cyklu zraszania środek kuli powinien być w dotyku suchy.

Jaką temperaturę lubi Tillandsia andreana?

Tillandsia andreana najlepiej rośnie w zakresie od piętnastu do dwudziestu ośmiu stopni i gorzej niż inne oplątwy znosi upał. Wynika to z pochodzenia: jej naturalne stanowiska leżą na wysokościach od kilkuset do około dwóch tysięcy metrów, gdzie temperatura jest umiarkowana także w ciągu dnia. W terrarium mocno dogrzewanym promiennikiem umieść ją z dala od źródła ciepła, w chłodniejszej części zbiornika. Chłodniejsze noce nie są dla niej problemem, o ile roślina jest wtedy sucha.

Czy liście Tillandsii andreana są delikatne?

Liście Tillandsii andreana są miękkie i giętkie, więc łatwiej je przygnieść niż sztywne liście gatunków w rodzaju aeranthos. Zgnieciona kula nie wraca w pełni do pierwotnego kształtu, dlatego przy montażu obejmuj żyłką wyłącznie krótką nasadę i nie dociskaj bryły do podkładu. Z drugiej strony miękkie igły dobrze znoszą kontakt z drobnymi płazami i nie mają ostrych końców, więc w zbiorniku dla drzewołazów czy rzekotek nie stanowią zagrożenia.

Jakiego koloru kwiat ma Tillandsia andreana?

Tillandsia andreana wypuszcza ze środka kuli duży, czerwony kwiat, wyraźnie kontrastujący z jasną, srebrzystozieloną rośliną. Kwitnienie następuje raz w życiu, po osiągnięciu przez roślinę dojrzałości, a potem u podstawy pojawiają się odrosty. To jeden z dwóch gatunków w naszej ofercie o czerwonym kwiecie, obok Tillandsii albertiana, podczas gdy większość oplątw kwitnie na niebiesko lub fioletowo. Kwitnienia nie da się wymusić nawozem.

Czy Tillandsię andreana można trzymać w kilku sztukach obok siebie?

Tillandsię andreana można sadzić w grupach, ale zostaw między roślinami kilka centymetrów odstępu. Kule stykające się bokami blokują sobie wzajemnie obieg powietrza i schną wtedy znacznie wolniej, co przy tym gatunku jest głównym czynnikiem ryzyka. Z tego samego powodu warto rozdzielać kolonię, gdy zrobi się zbyt gęsta od odrostów. Kilka sztuk rozmieszczonych w odstępach na jednym korzeniu wygląda zresztą lepiej niż zbita masa, bo widać kształt każdej rośliny.

Wysyłana roślina może nieznacznie różnić się od tej ze zdjęcia.

Opinie

Na razie nie ma opinii o produkcie.

Napisz pierwszą opinię o „Tillandsia andreana”

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *